تشخیص علائم و الگوهای فیزیولوژیک

در این روش حسگرها وضعیت کاربر در حال تعامل با سیستم را ادراک می­ کنند. سپس با پردازش این اطلاعات، هیجان کاربر تشخیص داده می­ شود. این حسگرها پارامترهایی از قبیل فشار خون، قند خون، ضربان قلب، تحرک ماهیچه ­ها، تنفس و دمای بدن کاربر را اندازه­ گیری می­ کنند. این حسگرها معمولاً به صورت ابزارهایی تهیه می ­شوند که کاربر به طور معمول از آن‌ها استفاده می­کند (به عنوان نمونه ادراک اطلاعات بیومتریک، فشار خون و ضربان قلب از طریق ماوس ). تئوری­ های هیجان به طور نسبی توافق دارند که نمی­ توان با استفاده از علائم فیزیولوژیک به خوبی بین هیجان­ ها تمایز قائل شد .

این کار هم احتیاج به سخت افزار خاصی دارد که توانایی اندازه ­گیری پارامترهای مطرح شده را داشته باشد. همچنین الگوریتم ­های لازم برای پردازش داده­های رسیده از حسگر­ها ساده نمی­ باشد و خود نیازمند تحقیقی جدا می ­باشد.

تهیه شده در واحد تولید محتوای شناخت مگ

www.shenakhtmag.com

Previous «
Next »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *