حافظه رویدادی و حافظه معنایی

حافظه کوتاه مدت[۱] و حافظه بلند مدت[۲] دو دسته وسیع از حافظه­ ها در انسان می ­باشند. حافظه کوتاه مدت (حافظه کاری[۳]) به صورت موقت رویدادهای تجربه شده را نگه می­دارد. این رویدادها یا در حال پیشرفت هستند و یا چند ثانیه پیش اتفاق افتاده ­اند . حافظه بلند مدت تجربه­ ها را برای دوره زمانی طولانی­ تری (دائم) نگه می ­دارد. این حافظه می­ تواند به دو نوع تقسیم شود: حافظه اظهاری[۴] و حافظه رویه ­ای[۵]. حافظه اظهاری «دانش صریح را که ما می­ توانیم آن­را بیان کنیم و نسبت به آن آگاهی داریم» نگه می ­دارد. حافظه رویه­ ای «دانش چگونگی انجام چیزها را که اغلب ضمنی است» نگه می­ دارد. حافظه اظهاری به دو نوع حافظه رویدادی و حافظه معنایی تقسیم می­ شود.

 

حافظه رویدادی

حافظه رویدادی به عامل اجازه می ­دهد که رویدادهای مربوط به شرح حال خود[۶] را به یاد بیاورید. حافظه رویدادی می­ تواند شامل سه مرحله زیر باشد :

  1. رمز­گذاری[۷]: اطلاعات یک رویداد برجسته و با اهمیت را به حافظه می­­ فرستد . برای تعیین اهمیت یک رویداد، می­ توان از شدت هیجان استفاده نمود.
  2. ذخیره سازی[۸]: به نگهداری داده ­ها در حافظه در طول زمان بر می­ گردد.
  3. بازیابی[۹]: تجربه­ ها را برای استفاده­ های بعدی به حافظه کاری فراخوانی می‌کند . بازیابی می ­تواند عمدی یا خود به­ خود انجام شود. در بازیابی عمدی، حافظه کاری اطلاعات را از حافظه­ در خواست می ­دهد. اما در بازیابی خود به خود، اطلاعات حافظه به وسیله فرآیند­های دیگری به حافظه می­ آیند.

شدت هیجانی که یک شخص در هنگام یک تجربه احساس می ­کند، می ­تواند بازیابی آن تجربه را از حافظه رویدادی مورد تأثیر قرار دهد. حافظه رویدادی را می ­توان به عنوان یک روش یادگیری ماشین در نظر گرفت که:

(۱) دارای حافظه است.

(۲) هر دو پاسخ درست و غلط سیستم به عنوان تجربه در نظر گرفته می ­شوند.

(۳) اضافه شدن هر تجربه بازیابی تجربه ­های دیگر را تحت تأثیر قرار می­ دهد.

حافظه معنایی

هر چند که وجود حافظه معنایی و تمایز آن از حافظه رویدادی مورد بحث واقع شده است، حافظه معنایی به صورت عمومی از حافظه رویدادی جدا در نظر گرفته می­ شود و شامل «یک شبکه از وابستگی­ ها و مفهوم­ هایی است که دربرگیرنده دانش پایه­ ای ما از معنی کلمات، دسته ­بندی­ ها، حقایق، گزاره ­ها و شبیه آن» می­ باشد. بر خلاف حافظه رویدادی، حافظه معنایی تجربه­ های شخصی را نمایش نمی ­دهد ؛ بلکه شامل حقایقی مانند : «تهران پایتخت ایران است» می ­باشد. حافظه معنایی همچنین شامل دانش ­های عمومی­ ای می­ باشد که از تجربه­ های شخصی (حافظه رویدادی) انتزاع گرفته شده‌اند. انتزاع تجربه­ ها شامل «پاک کردن بسیاری از جزئیات دریافتی و نگهداری رابطه­ های مهم بین آن‌ها»می ­باشد. حافظه معنایی به حافظه رویدادی برای رمزگذاری و ذخیره نیاز ندارد اما بسیاری از عملگرهای حافظه رویدادی به حافظه معنایی وابستگی دارد. «پیشنهاد داده شده است که حافظه­ های بلند مدت رویدادی و معنایی در طول بازیابی با یکدیگر تعامل می­ کنند». یک عامل با حافظه رویدادی تجربه ­ها را به یاد می ­آورد و یک عامل با حافظه معنایی اطلاعات عمومی را می­ داند.

تهیه شده در واحد تولید محتوای شناخت مگ

www.shenakhtmag.com

[۱] Short-term memory

[۲] Long-term memory

[۳] Working memory

[۴] Declarative

[۵] Procedural

[۶] Autobiographical

[۷] Encoding

[۸] Storage

[۹] Retrieval

 

Previous «
Next »

۱ Comment

  1. عالی بود ممنون
    کانال تقویت حافظه و روشهای مطالعه برای دوارن امتحانات
    https://t.me/joinchat/AAAAAE41U26Kda9ytn_44g

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *