بیش فعالی چیست ، تاریخچه کم توجهی را با هم مرور کنیم

بیش فعالی چیست

بیش فعالی

اختلال کم توجهی / بیش فعالی چیست ؟ (ADHD) یک اختلال روان‌پزشکی است که کودکان پیش‌دبستانی، نوجوانان، کودکان و بزرگسالان سراسر جهان از آن رنج می برند و مشخصه‌ی آن الگوی کاهش پایدار توجه و افزایش تکانش گری و بیش‌فعالی است.

تاریخچه کم توجهی (ADHD)

این اختلال در منابع متعدد به عناوین مختلفی نامیده شده است. ابتدای سال‌های ۱۹۰۰ نونهالان بیش‌فعال، تکانش گر و غیر قابل کنترل (که تعدادی از آنها دچار آسیب‌های جدی عصبی ناشی از التهاب مغز بودند) به عنوان سندرم بیش‌فعال طبقه‌بندی می‌شدند.

در دهه‌ ۱۹۶۰ گروه های ناهمگونی از بیماران مبتلا به ناهماهنگی حرکتی، بی‌ثباتی هیجانی و ناتوانی‌های یادگیری مبتلا به حداقل آسیب مغزی توصیف شدند، اما به ‌مرور زمان مشخص شد که این اصطلاح مناسب نیست.

بیش فعالی چیست ؟

بیش فعالی به کودکی اطلاق می شود که به صورت افراطی و بیش از اندازه پر جنب و جوش است و تمام محیط اطراف آن ها تحت تاثیر قرار می گیرد.

تحرک زیاد این کودکان نه تنها خود آن ها را بلکه اطرافیان، همکلاسی ‌ها، اولیای مدرسه را دچار مشکل می‌کند.

از آن جایی که در میان درصد بالایی از معتادین و افرادی که ترک تحصیل کرده‌اند علایم بیش فعالی در کودکی قابل مشاهده است.

از طرفی کودکان بیش فعال در معرض خطر بالایی از اختلال سلوک، شخصیت ضد اجتماعی و سوء مصرف مواد مخدر قرار دارند لذا آگاهی همگان بویژه والدین و معلمان در این حالات از اهمیت بسزایی برخوردار است.

نقص در تمرکز

نقص در تمرکز یا اختلال بیش‌فعالی (ADHD) شرایطی را ایجاد می کند که فرد بیمار نتواند تمرکز خود را بر موضوع خاصی حفظ و سعی در انجام آن داشته باشد.

فقدان توجه و بیش فعالی، یک اختلال شایع است و حدودا ۸ تا ۱۰ درصد کودکان به آن مبتلا هستند. معمولا این اختلال در پسران ۳ برابر دختران گزارش داده شده است.

این کودکان معمولا بدون فکر کردن عمل می کنند. غالباً می دانند که والدین چه انتظاری از آنان دارند اما قادر به پاسخ گویی به این انتظارات نیستند. چرا که توانایی تمرکز و توجه ندارند.

البته بیشتر بچه ها در سنین خردسالی خصوصاً اگر مضطرب یا هیجان زده باشند چنین رفتارهایی می کنند. اما‌ در کودکان بیش فعال این علائم مدت زمان طولانی وجود دارند و در شرایط و محیط های مختلف روی می دهند.

این اختلال مسیر روابط خانوادگی، اجتماعی و تحصیلی کودک را مورد هجوم قرار می دهد.

بیماری ADHD چهار قلمرو توجه را تحت تأثیر قرار می دهد:

  • توجه انتخابی
  • توجه تقسیم شده
  • تغییر توجه
  • نگهداری توجه

کاستی توجه در این چهار قلمرو باعث ایجاد مشکلاتی در فعالیت‌های روزانه‌ این افراد می شود، به گونه‌ای که این بیماران نمی‌توانند وظایف چندگانه‌ی خود را که مستلزم جوامع امروزی است به انجام برسانند.

انجام دادن تکالیف

هر شخصی برای انجام دادن تکالیف باید از همه‌ توانایی خود جهت تمرکز و حل تکالیف استفاده نماید، که در بیماران مبتلا به ADHD این فرایند مشکل است. بیماران قادر به حفظ توجه خود به صورت طولانی مدت نیستند.

اگر یک تکلیف طولانی باشد، این احتمال وجود دارد که فرد مبتلا آن را بکلی نادیده بگیرد یا با وارد شدن محرک جالب‌تری، حواسش از تکلیف اول پرت شده و به تکلیف دوم بپردازد.

علاوه بر موارد ذکر شده، بیماران مبتلا به ADHD مشکلات دیگری نیز دارند که در نتیجه اختلال توجه است. این بیماران معمولاً در هنگام مکالمه، توالی فکر خود را از دست می‌دهند و فراموش می‌کنند که چه می‌خواستند بگویند.

برای آن ها ادامه مکالمه در مکان‌های شلوغ بسیار مشکل بوده و نمی‌توانند صحبت‌های خود را حول یک موضوع معین حفظ کنند. در نهایت این که معمولاً در حین انجام وظایف شروع به رویاپردازی کرده و از وظیفه‌ی اصلی منحرف می‌شوند.

در این مقاله به این موضوع پرداختیم که بیش فعالی چیست و اطلاعات خود را در این زمینه بالا بردیم حال در مقالات بعدی ابعاد دیگر آن را با هم بررسی می کنیم.

آسو میرزائی فرد 

تحریریه شناخت مگ

Previous «
Next »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *