تشخيص هيجان و چگونگی اتفاق افتادن آن

در مقالات قبل در مورد هوش هیجانی صحبت کردیم حال می خواهیم در مورد تشخیص هیجان مطلبی را با هم مرور کنیم

يکی از معيارهای هوشمندی کامپيوترها توانايي آن‌ها در تشخيص هيجان ­ها می ­باشد. اما تشخيص دقيق هيجان­ ها به وسيله کامپيوتر (اگر امکان پذير باشد) يک هدف بعيد به نظر می­ رسد. حتی انسان­ نيز نمی ­تواند به طور صد در صد هيجان­ های­ ديگر انسان­ ها را تشخيص دهد. با اين حال نشانه­ های در دسترس برای تشخيص هيجان بسيار زياد می­ باشند و کامپيوترها می­ توانند از اطلاعات اين نشانه­ ها که از طريق کانال­ های ارتباطی در دسترس قرار می­ گيرند، برای تشخيص هيجان­ استفاده کنند. برای کشف هيجان­ های کاربر می­ توان از کانال­ های اطلاعاتی زير استفاده نمود:

  1. صوت
  2. حالت­های چهره
  3. علائم و الگوهای فيزيولوژيک
  4. متن
  5. رفتار قابل مشاهده کاربر

بدون در نظر گرفتن اينکه کدام يک از اين کانال­ ها، کانال اوليه انتقال و تشخیص هيجان می­ باشند، يک کامپيوتر می ­تواند از اطلاعات هر يک از اين کانال­های ارتباطی و يا در حالت ايده­ آل ترکيبی از آن‌ها را به علاوه استدلال درباره موقعيت­ های توليد کننده هيجان استفاده کند تا تشخیص هيجان کاربر قابل اندازه گیری باشد. به عنوان نمونه يک آموزگار با نگاه کردن به حالت چهره، حرکات بدنی و ساير نشانه­ های غير کلامی ممکن است که خط مشی تدريس را تغيير دهد. مثلاً چهره­ های کسل نشان دهنده اين است که دانش ­آموزان تمايلی به ادامه خط مشی تدريس فعلی ندارند. اما بيشتر کارها در تشخيص هيجان توسط کامپيوتر تنها بر روی اطلاعات يک کانال خاص تمرکز دارد. در ادامه به بررسی نحوه تشخيص هيجان کاربر با استفاده از اطلاعات کانال­ های مطرح شده می­ پردازيم.

تهیه شده در واحد تولید محتوای شناخت مگ

www.shenakhtmag.com

Previous «
Next »

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *